تومور مغزی گلیوما

تومور مغزی گلیوما (Glioma)

یکی از انواع تومور مغزی اولیه، تومور گلویومای خوش خیم است که از سلول های گلیان نشآت می گیرد. سلول های گلیان در واقع سلول هایی هستند که وظیفه آنها تولید اسکلت مغز و حفاظت از نورون ها می باشد. تشخیص این نوع تومور مغزی با استفاده از تجزیه تحلیل بافت در زیر میکروسکوپ انجام می شود.

این نوع تومورهای درجه پایین بهتر به روش های درمان جواب میدهند. این تومورها به خارج از مغز انتشار پیدا نمیکنند  اما در داخل بافت طبیعی مغز رشد می کنند و در ارتباط نورون های مجاور یا اثر فشاری بر قسمت های مختلف مغز اختلال ایجاد می کنند.نکته ای که وجود دارد این است که بافت بیرونی مغز استخوانی است به نام جمجمه و این بافت به علت اینکه استخوانی است و قابلیت حجیم تر شدن ندارد پس حتی به وجود آمدن کوچکترین تومور میتواند به بافت های مجاور در مغز فشار وارد کند و این فشار مشکلات خاص خحود را به وجود خواهد آورد.

علائم تومور مغزی گلیوما

علائم بیماری را میتوان از محل تومور، تورم و نیز قسمت هایی که تحت فشار هستند متوجه شد. در برخی موارد که تعدادشان هم کم نیست تشنج اولین علامت است که بتوانیم به وجود این بیماری شک کنیم . این علائم ناشی از بسته شدن کانال های عبور مایع مغزی نخاعی (هیدروسفالی انسدادی) یا تورم بافت مغز در اطراف تومور (آدنوم مغزی) شامل سردرد، تهوع، استفراغ، کاهش هوشیاری، ضعف یا بی حسی، کاهش تمرکز یا کندی فعالیت های مغزی است.

تشخیص تومور گلیوما

یکی از بهترین روش های تشخیص تومور  تصویر بداری ام آر آی است که این کار با تزریق ماده حاجب انجام می شود. در این روش اگر مشخصات دیده شده در تصویربرداری مشخصات وجود یک تومور با گلیومای درجه پایین وجود داشته باشد ، در این شرایط پیش از جراحی نیازی به نمونه برداری نیست و بعد از اینکه تومور را با جراحی از مغز خارج کردند نوع آن را مشخص می کنند . البته فقط در مواردی با توجه به تشخیص پزشک ممکن است حتی برای همین تومورهای کوچک نیز برای قبل از عمل نیاز به نمونه برداری باشد.

درمان گلیوما:

اولین و بهترین روش درمان برای این بیماری ، جراحی می باشد که بعد از آن دیگر علائم مربوطه هم مشاهده نمیشوند و بیماری کاملا برطرف می شود.. همانطور که در مرحله قبل گفتیم چون برخی از سلولها به داخل بافت های مجاور نیز نفوذ کرده اند بنابراین ممکن است بخشی از آن در مغز باقی بماند و موجب بروز مجدد آن شوند. پزشک معالج از داروهای ضد تشنج برای درمان تشنج ناشی از تومور و نیز پیشگیری از بروز تشنج بعد از جراحی استفاده می کند. از استروئیدهایی مانند دگزامتازون برای کاهش تورم مغز استفاده می شود. در موارد خاصی مانند هیدروسفالی از شانت برای کنترل فشار بالای داخل مغز و کاهش مایع مغزی نخاعی استفاده می شود.

ارسال نظر
عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :

ارسال مدارک پزشکی