سندروم کوشینگ

سندروم کوشینگ چیست؟

سطوح بالای کورتیزول در خون باعث بوجود آمدن نوعی اختلال هورمونی می شود که به آن کوشینگ می گویند. سندروم کوشینگ به ندرت دیده شده است  .

مشکل اصلی این سندروم بوجود آوردن برخی اختلالات در متابولیسم کربوهیدات ها ،چربی  و پروتئین می باشد.

کورتیزول هورمونی در بدن است که بسیاری از موارد را در بدن و خون تنظیم میکند . از جمله مواردی که هورمون کورتیزول بر  آن اثر دارد تنظیم فشار خون ، تنظیم استرس وارد شده بر فرد مثل استرس دوران باردارای یا استرس های ناشی از مسابقات و گاهی فشار خون بالا می باشد.

علت سطوح غیر طبیعی کورتیزول:

یکی از دلایل غیر طبیعی بودن این هورمون ، کوشینگ است. کوشینگ در واقع نوعی تومور غیر سرطانی در غده هیپوفیز می باشد که جزو دسته تومورهای خوش خیم نیز به حساب می آید.اندازه این غده در  هیپوفیز کمتر از یک سانتی متر میباشد. کوشینگ غده ای را به نام آدرنال تحریک میکند و این قضیه باعث تولید بیش از حد معمول کورتیزول می شود.

علائم بارز وجود تومور کوشینگ :

وقتی فرد به صورت مرکزی یعنی از سمت تنه و صورت چاق می شود . یا چربی های پشت گردن به حالت قوز مانند شروع به افزایش میکنند ، حالت موها خشک و شکننده شده و در مواردی کچلی به وجود می آید ، باید به وجود کوشینگ شک کرد. اختلالات جنسی و ناباروری و غیره نیز میتواند از علائم وجود این بیماری در فرد باشد . علاوه بر اینها در بسیاری موارد اختلالات روانی ، عصبی و افسردگی نیز از علائم کوشینگ به حساب می آید. اگر این بیماری به موقع تشخیص و درمان نشود متاسفانه میتواند باعث مرگ و میر هم شود.

روش های تشخیص کوشینگ:

پزشک متخصص برای تشخیص سندروم کوشینگ  از طریق بررسی سابقه دارویی اقدام میکند ، بعلاوه بررسی سابقه داریی فرد مراجعه کننده از نظر فیزیکی نیز معاینه می شود. از فرد مشکوک به داشتن کوشینگ یک سری آزمایشات گرفته می شود مانند آزمایش قند خون ، آزمایش ادرار و ...

در این سری آزمایشات کورتیزول ادرار را اندازه گیری میکنند . نوعی تست میگیرند به نام تست دگزامتازون که میزان تحریک آن را مورد بررسی قرار می دهند. در تشخیص این بیماری بسیار باید دقت کرد چرا که ممکن است این بیماری با بیماری های مشابه اشتباه گرفته شود و این  قضیه بسیار مهم است و باید در تشخیص آن بسیار دقت کرد.

در کل پزشکان توصیه میکنند که اگر علائمی نظیر علائم و نشانه های کوشینگ در خود دیدید حتما به پزشک مراجعه کنید، اگر سردرد و سرگیجه حالت تهوع  ، تب و لرز  را مشاهده نمودید حتما در اولین فرصت باید به پزشک متخصص مراجعه نمایید.

درمان کوشینگ:

درمان تومور کوشینگ در برخی موارد نیازمند این است که کل غده ی هیپوفیز برداشته شود . در شرایطی هم که غده هیپوفیز را برنمیدارند از درمان هایی نظیر اشعه درمانی  یعنی تابش مستقیم اشعه به غده هیپوفیز و ... استفاده می کنند.

در درمان نوع اول یعنی زمانی که غده هیپوفیز را به طور کامل برمیدارند  تولید برخی از هورمون ها که کار غده هیپوفیز است به مشکل میخورد و این مشکل را با وارد کردن هورمون های جایگزین به بدن برطرف میکنند.

برای درمان این بیماری روش های متفاوتی وجود دارد: درمان با دارو ، درمان با جراحی، رژیم غذایی، برداشتن کامل غده هیپوفیز،  درمان طبی ، برداشتن آدرنال و غیره می باشد.

برخورد با عوارض بیماری کوشینگ

برخی از علائم هستند مانند زمانی که شخص با افت فشار خون مواجه می شود یا از ضعف اندام ها رنج می برد که نشان دهنده ی علائم بحرانی ادیسونی و کم شدن فعالیت غده آدرنال هستند، علائم دیگری نیز وجود دارند مانند غیر طبیعی بودن نبض بیمار ، تنفس سرعت بالا که باید به شدت کنترل شوند . از جمله عواملی که در کنترل این عوارض نقش موثری دارند کنترل استرس وارده به شخص می باشد.بعلاوه با انجام آزمایشات مکرر و اطلاع دادن به پزشک معالج میتوانید بر روی این عوارض کنترل داشته باشید.

نکات تغذیه ای :

مواردی در تغذیه وجود دارد که در این مورد این بیماری باید به آنها توجه کنیم . نکته ای که وجود دارد این است که بخاطر وجود این بیماری بدن به شدت به  برخی مواد غذایی بیشتر احتیاج دارد.بعنوان مثال نیاز به چربی، کلسیم و سدیم در مواقع عادی با زمانی که این بیماری وجود دارد بسیار متفاوت است.

مراقبت پرستاری

این مراقبت ها شامل مراقت هایی نظیر مشخصات ظاهری ، خلقی ، رفتاری و غیره است که باید به دقت مورد بررسی قرار بگیرد چرا که ممکن است در مواردی بیمار از سطح هوشیاری کمتری نسبت به قبل برخوردار باشد و یا افراد و نزدیکان خود را نشناسد . این نمونه تغییرات خلق و خو و حتی برخی تغییرات فیزیکی و بدنی را باید به دقت مورد بررسی قرار داد و مراقبت کرد و در جهت بهبود به بیمار کمک کنیم.

برنامه ریزی و اهداف:

اهدافی که در این راستا  مد نظر تیم پزشکی و در راستای بهبود بیمار است ، کم شدن درصد بوجود آمدن عفونت ، به حداقل رساندن آسیب پوستی برای بیمار ، بهتر شدن وضع جسمانی است و اینکه فرد بتواند خود مراقبتی داشته باشد و بتواند از پس کارهای شخصی اش بربیاید و شکایت از محیط به حداقل برسد.

توجهات پرستاری:

وظیفه ای که پرستار در این زمینه به عهده دارد این استکه تا جایی که میتواند به فرد بیمار و تحت مراقبت کمک کند که آسیب نبیند این آسیب ها شامل آسیب های پوستی ، ضربه ای ، استخوانی و غیره می شود. پرستار باید وضعیت جسمی بیمار را وثل وزن و قند خون و غیره را هر روز چک کرده و ثبت کند .

مدیریت  خواب و استراحت بیمار:

استراحت بیمار باید ب درستی با محیطی آرام و امن انجام شود . تحرک وی نیز باید تنظیم شود به طوری که هم فعالیت لازمه را برای دوری از عدم تحرک داشته باشد و هم خیلی فعالیت نداشته باشد که از صدمات محیطی جلوگیری شود.

مراقبت پوست:

حتی الامکان از مرطوب کنند هایی جهت کمک به برطرف کردن پوست های خشک استفاده شود . به صورت مرتب وضعیت بیمار چک شود و فعالیت هایی برای عدم ایجاد زخم بستر طبق برنامه های خاص به بیمار داده شود.

ارسال نظر
عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :

ارسال مدارک پزشکی