کیست آراکنوئید

کیست آراکنوئید به کیسه های پر از مایعی گفته می شودکه بر روی غشای آراکنوئید که مغز و ستون فقرات را می‌پوشاند،‌ شکل می‌گیرد. سه لایه غشای نرم شامه، آراکنوئید و سخت شامه اجزای سیستم عصبی مرکزی را می‌پوشاند. کیست آراکنوئید روی غشای آراکنوئید شکل می‌گیرد و در فضای بین سخت شامه و غشای آراکنوئید گسترده می‌شود. متداول ترین فضاهایی که برای تشکیل کیست آراکنوئید می توان نام برد ، داخل جمجمه حفره میانی (نزدیک به لوب تمپورال)، ناحیه سوپرا سلار (نزدیک به بطن سوم) و حفره خلفی است که شامل مخچه، پل مغزی و بصل‌النخاع می‌شود.

کیست آراکنوئید می‌تواند تا اندازه بزرگی رشد کند و در موارد شدید سبب تغییر شکل سر شده یا لوب‌های محیطی مغز را جابجا کند.

بیشتر کیست هایی که میتوانند نشان دهنده ی وجود یک بیماری باشند در دوران کودکی رشد کرده و خود را نشان می دهند. علائم خاص بیماری به این قضیه بستگی دارد که کیست دقیقا در کجا قرار دارد . کیستی که در مغز قرار گرفته باشد ، حتما عوارض و عوامل زیر را در پی خواهد داشت :

  • سردرد
  • سرگیجه
  • تهوع
  • استفراغ
  • سستی و بی حالی
  • تشنج
  • اختلالات شنوایی، بینایی و حرکتی
  • مشکلات تعادلی
  • عقب ماندگی ذهنی
  • دیوانگی

کیستی که در ستون فقرات باشد نشانه های زیر را از خود به جا میگذارد:

  • کمر درد
  • اسکولیوز
  • اسپاسم عضلانی و ضعف ماهیچه‌ها
  • کرخت شدن یا بی‌حسی دست و پا
  • عدم توانایی در کنترل ادرار

تشخیص کیست آراکنوئید:

تشخیص کیست آراکنوئید اکثرا به صورت تصادفی بوده و در معاینه بیمارانی که به تشنج مبتلا هستند، صورت می‌گیرد. تشخیص با بررسی سابقه پزشکی بیمار، معاینات کامل بالینی و تست‌های تخصصی متنوع انجام می‌شود.

برای تشخیص وجود یا عدم وجود کیست آراکنوئید از تصویربرداری های پیشرفته مانند سی تی اسکن و ام آر آی کمک میگیرند.

درمان کیست آراکنوئید:

برای درمان کیست آراکنوئید باید به محل قرار گیری و اندازه کیست توجه کنیم. اگر این نوع کیست کوچک باشد، و بافت مزاحمی هم در اطراف آن وجود نداشته باشد  و سبب بروز علائم خاص نشود، برخی پزشکان از برداشتن آن خودداری می‌کنند. در گذشته از روش شنت گذاری برای تخلیه مایع داخل کیست آراکنوئید استفاده می‌شد اما  امروزه با استفاده از ابزارهای اندوسکوپی که برای جراحی کم‌تهاجمی استفاده می‌شود، پزشکان با جراحی نانو اقدام به برداشتن یا باز کردن غشای کیست آراکنوئید می‌کنند. در نتیجه مایع آن در مایع مغزی نخاعی تخلیه شده و جذب می‌شود. هدف از جراحی، تخلیه کیست آراکنوئید و جلوگیری از پر شدن مجدد آن است. جلوگیری از پر شدن مجدد کیست آراکنوئید از طریق برداشتن غشای کیست یا ایجاد یک حفره روی کیست  و برقراری ارتباط با فضای ساب‌آراکنوئید،امکان پذیر می شود.

روش‌های درمان کیست آراکنوئید:

    • سوراخ کردن با مته (Burr-Hole): این روش ، یک روش سریع و ساده و کم تهاجم برای درمان کیست می باشد... در این روش، احتمال بازگشت بالایی برای کیست وجود دارد.
    • کرانیوتومی: این روش زمانی استفاده می شود که بخواهیم دیواره کیست را برداریم  و امکان برقراری ارتباط طبیعی با مایع مغزی نخاعی را داشته باشد. این روش تهاجمی‌تر بوده ولی میتوانیم به صورت مستقیم به کیست دسترسی داشته باشیم.
    • روزنه‌های آندوسکوپی: در این روش تخلیه کیست با یک سوزن توسط متخصص جراح کغز و اعصاب انجام میشود که یک روش کم تهاجم به شمار می آید.
  • شنت گذاری: این روش از ساده ترین روش های درمان است. البته ناگفته نماند که وجود شنت به خودی خود پیچیدگی‌هایی را در درمان کیست آراکنوئید ایجاد می کند.
ارسال نظر
عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :

ارسال مدارک پزشکی